الان که کرمانم و صدای ویز و ویزش را تو بیابان شنیدم یادم افتاد که حشره یی هم بود که بچه که بودم همکلاسی هایم تفت داده اش را نوش جان میکردند. شبیه سوسک بود و بهش چنزو میگفتند. مشت مشتش تو جیبشان بود و بالا می انداختند. خودم متاسفانه هیچ وقت جرئتش را نداشتم که این حشره تفت داده شده را که یکی دو تاش ته جیب حضرات یافت میشد نوش جان کنم. سرچ مختصری بکنید زیر و بالایش را میتوانید در آورید. البته بیشتر اینها که چنزو را میخوردند از مناطق اطراف کرمان بودند و مدرسه ما هم بیش و کم بیشتر بچه های دور و بر کرمان توش درس میخواندند. امروز هم رفتیم ماهان که به نظرم قشنگترین باغ ایرانی است. یعنی جایی که فک و فامیل فرمانفرما توش ساکن بوده ند جای بدی نمیتواند باشد. به هر حال باغ قشنگی است و بیشتر از آن سکوتش به آدم آرامش میدهد. اما مرده شورش زود دل آدم برای شلوغی تهران تنگ میشود. همین دو روز اینجا آدم بماند برای شش سال بعد بس است.