بهترینهایی که من خواندهام
حالا که بازار پیشنهاد کتاب داغ است این را هم از من داشته باشید
مجموعه داستان ایرانی: برو ولگردی کن رفیق. هنوز که هنوز است به نظر من
بهترین مجموعه داستان سال گذشته و حتا امسال برو ولگردی کن رفیق نوشته مهدی ربی
است. دو داستان فوقالعاده دارد. مخصوصا داستان «برو ولگردی کن رفیق» محشر است.
بعد از آن مجموعه داستان «پرترۀ مرد ناتمام» را دوست دارم.
رمان ایرانی: رمان ایرانی که به دلم بچسبد کمتر خواندهام. حالا تعصب است
یا چیز دیگر نمیدانم. اما از رمانهایی که به تازگی خواندهام به نظرم «زیر آفتاب
خوش خیال عصر» رمان خوبی است. نوشته «جیران گاهان». رمان صمیمی و ساده
است. از خواندنش لذت بردم.
مجموعه داستان خارجی: نخواندهام.
رمان خارجی: حتماً و حتماً رمان «دلقک و هیولا» نوشته «اکروید»؛
یک نویسنده پستمدرن فوق العاده. پست مدرن به معنای واقعی آن نه این ادا و اصول
مثلا نسبی که یک موضوع را در باسمهییترین شکلش از چند وجه میبیند. این ادا است.
کاری که «اکروید» کرده، هم در حوزه زبان است، هم بینامتنیتی دارد با کارهای
«دیکنز» و گریزی است به احوالات لندن در قرن نونزدهم. حتما از خواندن این رمان لذت
میبرید.
اندیشه: توتالیتر نوشته هانا آرنت.
شعر ایرانی: خنده در برف سروده عباس صفاری
شعر ترجمه: شاعری با یک پرنده آبی سروده چارلز بوکوفسکی (در کل بوکوفسکی بخوانید)