دیروز ارایشگر درباره شرایط حرف می زد. همان جاوید شاه معروف که متاسفانه راه به را می شنویم و محصول دال میان تهی است نه عقلانیت و واکنشی هیجانی است بدون اندیشیدن به آنچه آینده نامش داده اند. بیش و کم همان حرفهای همیشگی شبکه ها را تکرار می کرد و اخرش هم گفت که درد ما دموکراسی نیست و اقتصاد است توجیهی برای همان شعار بی‌معنا و تهی. اینکه در جایی مثل دانشگاه آن هم مهم‌ترین دانشگاه های تهران به جای عقلانیت شعاری می‌دهند که برآمده از بی‌اطلاعی و پوپولیسم است و بیش و کم توده‌ای است تا عقلایی جای توضیح و تشریح و بررسی علل و عواملش دارد، خوراکی که در دسترس این بچه‌ها هست محصولش می‌شود همین. درواقع مرجع ایشان نه عقلانیت و وطن دوستی که شبکه‌های مجازی و مهملات آن شبکه ضد ایرانی است. بحران هویت، بحرانی عمومی شده است و البته که تمرکز صرف آموزش بر تست زدن و پرورش تک بعدی دانش آموزان بدون داشتن تفکر انتقادی و... نتیجه‌اش می‌شود همین. زشت تر از این شعارها ، سوزاندن پرچم ایران است که با هیچ چیزی نمی‌شود آن را توجیه و ماله کشی کرد.