باید تنها زندگی کرده باشی و ظهرها و سر شب کاسه چه کنم چه کنم برای غذا دست گرفته باشی که بفهمی کتاب آشپزی چه کتاب مهمی است.  نجف دریابندری یک کتاب آشپزی دارد با عنوان کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. گویا دریابندری در دوران حبس با آشپزی آشنا شده است و چون ذائقه ماجراجویی (به عکس جناب خودم) داشته بعد از زندان هم به آشپزی علاقه نشان می‌دهد و پی کار را می‌گیرد. این کتاب حاصل تجربیات اوست در آشپزی. هر چند کتاب مستطاب کتاب است که نویسنده و مترجمی نام آشنا دربارۀ آشپزی نوشته و نه کتابی که آشیزی حرفه‌ای درباره طبخ غذا نوشته است. به هر روی نجف دریابندری آشپزی را یک مقوله فرهنگی می‌داند و مثل بیشتر ماها آن را مقوله‌ای سرگرم کننده می‌داند و برای سرگرمی آشپزی می‌کند. جز دستور پخت غذاهای مختلف این کتاب نثر ویژۀ نجف دریابندری را هم دارد و همین نکته این کتاب را متفاوت با سایر کتاب‌های آشپزی می‌کند. گو اینکه خود نجف دریابندری هم نوشته که: «اولین نکته‌ای که خوانندۀ گرامی باید بداند این است که هیچ کس با خواندن کتاب آشپزی آشپز نمی‌شود؛ اما نکته‌ی دوم این است که هیچ آشپزی،و نیز هیچ کسی که خیال آشپز شدن داشته باشداز کتاب آشپزی بی‌نیاز نیست…» و برای حقیر همین کتاب از نان شب واجب‌تر شده است، باشد که آشپز بشوم.