«پپر و گل‌های كاغذی» اولین مجموعه داستان «مسعود میناوی» است كه به تازگی و درواقع پس از مرگ نویسنده‌‌اش منتشر شده است. میناوی ازجمله نویسنده‌های صاحب سبك جنوب بود. بیش از شصت داستان كوتاه او در جنگ‌های ادبی معتبر قبل و بعد از انقلاب به چاپ رسیده است اما هیچ‌گاه به دلایل مختلف (كه شرح خواندنی و متاثركننده‌اش به قلم محمد ایوبی در ابتدای این مجموعه داستان آمده است) نتوانست مجموعه داستانی منتشر كند.
مسعود میناوی نثری ساده و دلپذیر داشت و بسیار بر نویسندگان جوان و تازه راه‌افتاده اثر گذاشته است، شاید به این دلیل كه سبك دقیق و خاص خودش را داشت. مسعود میناوی متولد ۱۳۱۹ در كوت عبدالله در كنارۀ كارون (آبادان) بود و ظاهرا پیش از مرگ نابهنگامش در تابستان ۱۳۸۷ دو مجموعه داستان آماده چاپ داشت. یكی با عنوان «پَپَر و گل‌های كاغذی» و دیگری مجموعه داستانی بوده به نام «آن روزها در جنوب». فضای اكثر داستان‌های میناوی جنوب (آبادان) است. میناوی بیشتر درباره آدم‌های به حاشیه رانده‌شده جامعه‌اش می‌نوشت، قاچاقچی‌ها، دزدها و... او همچنین داستان‌های كوتاهی از نویسندگان نام‌آور ادبیات عرب هم به فارسی برگردانده است و چندین سفرنامه هم به كشورهای عربی مثل لبنان و عراق و مصر نوشته است كه فعلا مفقود هستند. «مسعود میناوی» به قول «محمد ایوبی»، دوست نویسنده‌اش، تمام عمرش را به حلقوم ادبیات ناب ریخت ولی ذره‌ای ثمر نبرد. «پَپَر و گل‌های كاغذی» ۱۰ داستان كوتاه دارد، داستان‌هایی كه تأثیرگذار و عمیق است. بیشتر آدم‌های میناوی قهرمانانی خسته، در خود خزیده و بی‌تكیه‌گاه هستند. «پپر و گل‌های كاغذی» را نشر افراز منتشر كرده است.
 
همین مطلب در روزنامه فرهیختگان...اینجا