«بنژامن کنستان» نویسندۀ بلند آوزاۀ سوئیسی‌تبار فرانسوی‌زبان را بیشتر به عنوان یک تئوریسین لیبرال می‌شناسند تا یک رمان نویس. هرچند «بنژامن کنستان» در فرنگ به‌خاطر شاهکارش، رمان «آدلف» هم اسم و رسمی به هم زده است. «بنژامن کنستان»  در سال 1767 در خانواده‌ای اشرافی در لوزان سوئیس متولد شد؛ او با زبان‌های آلمانی و انگلیسی و فرانسوی به خوبی آشنا بود. «کنستان» نوشته‌های متعددی در زمینۀ لیبرالیسم و مذهب دارد. «کُنستان» تحت تأتیر گرایش‌های سیاسی «مادام دوستال» از هواداران انقلاب فرانسه بود و از مخالفان ناپلئون و به همین خاطر در سال 1814 از فرانسه تبعید شد. اما پس از این تبعید بین سال‌های 1819 تا 1830 نمایندۀ مجلس فرانسه بود.
رمان «آدلف» بار اول در لندن به چاپ رسید و بی‌درنگ «رمان کلیدی» و زندگی نامۀ شخصی «کُنستان» شمرده شد. این رمان در زمان خودش جاروجنجال فراوان و درازمدتی به پا کرد. تقریباً یک‌قرن طول کشید، یعنی تا پس از جنگ جهانگیر دوم تا تأکید بر جنبه‌های اتوبیوگرافیک و وسوسۀ یکی دانستن شخصیت‌های تخیلی با آدم‌های واقعی فروکش کرد و رمان «آدلف» را به‌خاطر ویژگی‌های زیباشناختی آن خواندند و نقد کردند.
 مترجم کتاب وسعت مفاهیم و منظرهای روانشناختی رمان «آدلف» را چنان حیرت‌آور می‌خواند که صاحبنظران به حق «بنژامین کنستان» را پیشگام رمان روان‌شناختی نو نامیده‌اند. «آلدف» را سفاکانه‌ترین و تلخ‌ترین رمان عشقی نیز خوانده‌‌اند. زیرا «کنستان» در آن، روراست، عمیق‌ترین و صادقانه‌ترین احساسات و شورانگیز‌ترین بستگی‌های عاطفی را تجزیه و تحلیل می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه در گذر زمان این احساسات و بستگی‌ها رنگ می‌بازد. «آدلف» یک ضد قهرمان از خود بیگانه است. «آدلف» شاهکار روانشناختی عشق است و تراژدی عدم امکان برقراری ارتباط راستین میان انسان‌های عاشق را به نمایش می‌گذارد.

«آدلف»/ بنژامین کنستان/ترجمه مینو مشیری/ «نشر ثالث»